Przejdź do treści
Załóż konto
Zgodność i cło

REACH i GPSR: obowiązki importera produktów do UE

Dwa unijne reżimy obejmują wiele importowanych towarów konsumenckich i przemysłowych, które nie mają nic wspólnego z oznakowaniem CE: REACH, regulujący substancje chemiczne, oraz ogólne rozporządzenie w sprawie bezpieczeństwa produktów (GPSR), czyli rozporządzenie (UE) 2023/988, ustalające podstawowe wymagania bezpieczeństwa dla produktów konsumenckich. Oba nakładają obowiązki na importera jako podmiot wprowadzający produkt spoza UE na rynek unijny. GPSR obowiązuje od 13 grudnia 2024 r. Ten tekst podsumowuje rolę importera; autorytetem są akty prawne i oficjalne narzędzia, więc przed oparciem się na jakimkolwiek szczególe sprawdź aktualne brzmienie przepisów.

Autor: Hiram Trade Editorial Desk

Opublikowano

9 min czytania

REACH: czym jest i gdzie dotyczy importerów

REACH to rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów. Dotyczy substancji samych w sobie, w mieszaninach, a w pewnych przypadkach także w wyrobach. Znaczną część obowiązków nadzoruje Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA). Logika brzmi "brak danych, brak rynku": kto wprowadza substancję na rynek UE, musi umieć wykazać, że została zarejestrowana, jeśli jest to wymagane.

Importer jest dotknięty czterema głównymi obszarami.

1. Rejestracja substancji i mieszanin

Importer z UE sprowadzający substancję, samą lub w mieszaninie, powyżej progu ilościowego określonego w rozporządzeniu jest co do zasady podmiotem rejestrującym i musi ją zarejestrować w ECHA, chyba że stosuje się wyłączenie albo producent spoza UE wyznaczył jedynego przedstawiciela w UE, który rejestruje w imieniu swoich importerów. To, czy substancja wymaga rejestracji, zależy od jej tożsamości, tonażu rocznego i zastosowania. Sprawdź aktualne progi i wyłączenia w rozporządzeniu i wytycznych ECHA; nie polegaj na zapewnieniu dostawcy, że produkt jest "zgodny z REACH".

2. Substancje w wyrobach

Wyrób to przedmiot, którego funkcję określa bardziej kształt, powierzchnia lub wzór niż skład chemiczny (odzież, zabawka, mebel). Dla wyrobów REACH może nakładać:

  • rejestrację, gdy substancja ma być uwalniana z wyrobu w normalnych warunkach używania, powyżej progu;
  • zgłoszenie do ECHA i obowiązek przekazania informacji, gdy wyrób zawiera substancję wzbudzającą szczególnie duże obawy (SVHC) z Listy kandydackiej powyżej stężenia i tonażu określonych w rozporządzeniu;
  • obowiązek informacyjny wobec odbiorców i, na żądanie, konsumentów, gdy wyrób zawiera SVHC powyżej 0,1 proc. wagowo; potwierdź aktualne brzmienie i orzecznictwo co do stosowania progu do produktów złożonych.

3. Ograniczenia (załącznik XVII)

Załącznik XVII wymienia substancje i grupy substancji ograniczone w UE, z warunkami dla zastosowań lub rodzajów wyrobów. Ograniczenia obowiązują niezależnie od wolumenu: ograniczona substancja w produkcie może uniemożliwić legalne wprowadzenie go na rynek. Typowe obszary, w których importerzy się z nimi spotykają, to niektóre metale i plastyfikatory w towarach konsumenckich oraz niektóre barwniki w tekstyliach i skórze. Przed zamówieniem sprawdź aktualne wpisy załącznika XVII dla kategorii produktu; są okresowo zmieniane.

4. Zezwolenia (załącznik XIV)

Substancje z Listy substancji podlegających procedurze udzielania zezwoleń mogą być stosowane lub wprowadzane do obrotu tylko na podstawie zezwolenia na konkretne zastosowanie. Sprawdź listę dla swoich surowców i dla substancji w importowanych mieszaninach.

Karty charakterystyki i obowiązki dalszych użytkowników

Dla substancji niebezpiecznych i niektórych mieszanin dostawca musi przekazać kartę charakterystyki (SDS) w języku kraju odbiorcy, a importer przekazuje informacje swoim klientom. Klasyfikację, oznakowanie i pakowanie substancji i mieszanin reguluje rozporządzenie CLP, czyli rozporządzenie (WE) nr 1272/2008. Karta lub etykieta od dostawcy spoza UE niezgodna z CLP i REACH to częsty problem.

Jedyny przedstawiciel

Producent spoza UE może wyznaczyć jedynego przedstawiciela z siedzibą w UE, który wykona obowiązki rejestracyjne importerów. Jeśli dostawca twierdzi, że jego produkt jest "wstępnie zarejestrowany" lub że ma przedstawiciela w UE, poproś o numer rejestracyjny i dowód wyznaczenia jedynego przedstawiciela. Publiczne bazy ECHA pokazują zarejestrowane substancje, ale nie każdą relację importera, więc potwierdź to z dostawcą na piśmie.

GPSR: co obejmuje

GPSR, czyli rozporządzenie (UE) 2023/988, zastąpiło dyrektywę w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów i obowiązuje od 13 grudnia 2024 r. Obejmuje produkty konsumenckie wprowadzane na rynek UE, w tym sprzedaż online konsumentom w UE, w zakresie, w jakim nie obejmują ich bardziej szczegółowe unijne przepisy harmonizacyjne w kwestiach przez nie regulowanych. Na przykład zabawki z oznakowaniem CE podlegają przepisom o zabawkach w zakresie objętych nimi zagrożeń, a GPSR uzupełnia luki i dodaje obowiązki, np. dla platform internetowych i wycofań. Zasady dla produktów CE opisuje artykuł oznakowanie CE w imporcie do UE.

Podstawowy wymóg brzmi: na rynek można wprowadzać tylko produkty bezpieczne. Produkt ocenia się z uwzględnieniem jego cech, opakowania, instrukcji, wpływu na inne produkty, kategorii konsumentów, którzy będą go prawdopodobnie używać, oraz dającego się przewidzieć użycia i niewłaściwego użycia.

Obowiązki importera według GPSR

Według rozporządzenia importer przed wprowadzeniem produktu na rynek musi w skrócie:

  1. zweryfikować, że producent wypełnił swoje obowiązki: wewnętrzną analizę ryzyka i dokumentację techniczną oraz że produkt ma wymagane oznaczenia i informacje;
  2. umieścić własne dane na produkcie (nazwa, zarejestrowana nazwa handlowa lub znak towarowy, adres pocztowy i elektroniczny), a gdy to niemożliwe, na opakowaniu lub w dokumencie towarzyszącym;
  3. zapewnić instrukcje i informacje o bezpieczeństwie w języku łatwo zrozumiałym dla konsumentów w państwie członkowskim sprzedaży, gdy takie informacje są wymagane;
  4. przechowywać dokumentację techniczną (lub jej kopię) do dyspozycji organów nadzoru rynku przez okres określony w rozporządzeniu i móc ją przedstawić na żądanie; potwierdź aktualny okres;
  5. prowadzić rejestr skarg, wycofań i produktów niezgodnych oraz informować producenta i dystrybutorów;
  6. podjąć działania naprawcze, gdy uzna lub ma powody sądzić, że produkt jest niebezpieczny, w tym wycofanie z rynku i od konsumentów, oraz powiadomić organy przez Safety Business Gateway, gdy produkt stwarza ryzyko;
  7. współpracować z organami i na żądanie przekazywać informacje i dokumentację potrzebne do wykazania zgodności;
  8. zapewnić warunki przechowywania i transportu, które nie zagrażają bezpieczeństwu produktu, gdy jest pod jego odpowiedzialnością.

Rozporządzenie obejmuje też sprzedaż na odległość i online: oferty muszą zawierać identyfikację produktu i producenta oraz informacje o bezpieczeństwie. Importer sprzedający przez własny sklep lub platformę powinien sprawdzić te wymogi informacyjne.

Osoba odpowiedzialna w UE

Według unijnego prawa bezpieczeństwa produktów dla każdego produktu musi istnieć podmiot gospodarczy z siedzibą w UE, aby organy miały z kim się kontaktować. Dla produktów objętych GPSR odpowiedzialnym podmiotem jest kolejno: producent, jeśli ma siedzibę w UE; w przeciwnym razie upoważniony przedstawiciel, importer lub podmiot realizujący zamówienia z siedzibą w UE. Gdy producent jest spoza UE, importer jest zwykle tą osobą, chyba że na piśmie wyznaczono upoważnionego przedstawiciela. Powiązane zasady nadzoru rynku zawiera rozporządzenie (UE) 2019/1020. Przed przypisaniem ról w umowie potwierdź aktualne brzmienie przepisów.

Oznacza to, że importer nie może traktować zgodności wyłącznie jako problemu dostawcy. Jeśli jesteś importerem produktu producenta spoza UE, to prawnie jesteś stroną odpowiedzialną w UE, chyba że producent ma przedstawiciela w UE.

Gdy importer staje się producentem

Importer, który wprowadza produkt na rynek pod własną nazwą lub marką albo zmienia produkt w sposób mogący wpłynąć na jego bezpieczeństwo, jest traktowany jak producent i przejmuje jego obowiązki, w tym analizę ryzyka i dokumentację techniczną. Jest to częste w handlu markami własnymi. Zob. też oznakowanie CE w imporcie do UE.

Dokumenty do uzyskania od dostawcy

Dla obu reżimów poproś przed zamówieniem i zapisz zobowiązania w umowie:

  • Identyfikacja produktu: model, numer partii lub seryjny, materiały, komponenty, przewidziani użytkownicy.
  • REACH: numery rejestracyjne lub dane jedynego przedstawiciela dla substancji i mieszanin; deklaracja SVHC dla wyrobów, względem aktualnej Listy kandydackiej; karty charakterystyki i oznakowanie CLP dla mieszanin niebezpiecznych; sprawozdania z badań na substancje ograniczone istotne dla kategorii.
  • GPSR: wewnętrzna analiza ryzyka producenta; dokumentacja techniczna z ogólnym opisem, komponentami i materiałami, zastosowanymi normami i sprawozdaniami z badań; instrukcje i ostrzeżenia w języku kraju docelowego; identyfikacja partii lub typu.
  • Współpraca przy działaniach naprawczych: obowiązek dostawcy reagowania na zgłoszenia incydentów i wycofania oraz przekazywania dokumentów żądanych przez organy.
  • Kontrola zmian: powiadamianie o każdej istotnej zmianie składu lub konstrukcji.

Sprawozdania i certyfikaty powinny pochodzić od wskazanych, niezależnych laboratoriów, z podanym zakresem i datą. Raport dla innego modelu nie jest dowodem dla Twojego. Inspekcja przedwysyłkowa może obejmować kontrolę etykiet, instrukcji i próbek.

Cło i klasyfikacja

Organy nadzoru rynku i celne współpracują na granicy. Towar może zostać zatrzymany, gdy brakuje dokumentacji lub podejrzewa się ryzyko. Przygotuj dane importera i dokumentację przed przybyciem towaru. Klasyfikacja taryfowa nie przesądza o zakresie REACH ani GPSR, ale prawidłowy kod pomaga ustalić, które przepisy mogą mieć zastosowanie; zob. kody HS/CN i TARIC, a o samym procesie importu odprawa celna importowa i EORI.

Lista kontrolna

  • Produkt sklasyfikowany: substancja, mieszanina lub wyrób; produkt konsumencki lub nie; czy obejmuje go akt harmonizacyjny (CE).
  • REACH: status rejestracji, jedyny przedstawiciel lub własna rejestracja, kontrola SVHC względem aktualnej Listy kandydackiej, sprawdzone załączniki XVII i XIV.
  • Klasyfikacja i oznakowanie CLP oraz karta charakterystyki w języku kraju sprzedaży, jeśli produkt jest niebezpieczny.
  • GPSR: analiza ryzyka i dokumentacja techniczna producenta zobaczone lub dostęp zapewniony.
  • Nazwa i adres importera na produkcie, opakowaniu lub dokumencie towarzyszącym.
  • Instrukcje i informacje o bezpieczeństwie w języku kraju sprzedaży.
  • Odpowiedzialny podmiot gospodarczy w UE wskazany w umowie.
  • Procedura i rejestr skarg i wycofań ustanowione; wskazany kontakt dla organów.
  • Zobowiązania dostawcy dotyczące dokumentacji, sprawozdań z badań i kontroli zmian zapisane w umowie.

Hiram nie weryfikuje dokumentów, sprawozdań z badań ani statusu zgodności; odpowiedzialność za zgodność produktu spoczywa na producencie i importerze. Dostawców i ich oferty możesz porównać na rynku Hiram.

Tekst ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. REACH, CLP i GPSR są zmieniane i uzupełniane wytycznymi; aktualne wymagania sprawdź w ECHA, Komisji Europejskiej i aktach prawnych, a przy chemikaliach i produktach wyższego ryzyka skonsultuj się ze specjalistą ds. zgodności.

Źródła

Materiał ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej, podatkowej ani celnej. Przepisy i stawki się zmieniają: przed decyzją sprawdź aktualne źródła urzędowe lub skonsultuj się z doradcą.

Powiązane artykuły